A- A A+
Vööl Spaaß bi dat Lesen van de lüttje Vertellsels van de Plattsnackers un Johannes de Vries!

Vertellsels

Plattdüütsk snacken!

April, April (C. Fr. Bautsch)

Ut de Tied na’n Krieg gifft`t een Geschicht: Franz nöhm gern anner Lüüd up’n Arm.
He vertell in Kroog: „Morgen Namiddag Klock dree ward de olle, kaputte Brügg van de Soldaten sprengt. Ja un morgen dat weer de 1. April. Glieks menen sien Kumpels van Stammdisch : „Du wullt uns up’n Arm nehmen, in`n April schicken?“
„Nee,“ seggt Franz, „dat stimmt ganz genau, heff dat van de Hauptmann hört, ik geev enen ut, wenn dat nich stimmt.“
Natürlich harr sik dat rümschnackt. Dat halve Dörp is losmarschiert. Dat wull’n se sehn, wenn de olle Brügg van Soldaten in Manöver sprengt und wedder upbout wurr.
Alle töven se up de Soldaten. Van de Soldaten weer aver nix to sehn und Franz weer ok nich door. Mit eenmal kummt Franz mit sien Auto an, stiggt ut, haalt ene Geetkann rut, besprengt de Brügg mit Water un seggt. „April, April, nu is se sprengt!” Lagen harr he nich, aver utgeven hett he doch enen. Wenn dat ja nu ok wahr weer, aver in April harr he se ja doch schickt.

Webbstee: www.de-plattsnackers.de

 

Uns Hund Fiffi! (Friedrich Wilhelms)

As mien Süster noch good to Gang weer, se weer aver alleen un eensaam, daar schaff se sück een Hund an. Se harr groot Glück mit dat Tier. Dat weer een heel moie Tier, een Mischling un ganz gelehrig! Ik weer faken bi hör up Besök un daarbi hebb ik de Hund allerlei bibrocht:

„Wie spricht der Hund?“: „Wau“ segg he denn. Oder: „Hübsch machen!“ Denn sett he sück up de Achterbenen un strampel mit de Foten. Oder ik segg: „Wo ist denn Fiffis Sterti?“ Denn dreih he sück in Runnen un wull sien Steert griepen un danz daarbi.

An`n Disch seet he denn neven mi up de Stohl in Köken. Un wenn dat denn Tee geev mit een paar Kekse, denn wull he ok een Keks hebben, he klopp denn mit sien Pootje up de Dischkant! Dat harr ik hüm ok bibrocht. Aver he kunn noch mehr! Wenn maal Besök keem, denn fragen se woll maal: „Was ist das für ein schöner Hund und so gelehrig! Was ist das für eine Rasse?“ Denn kregen se as Antwoord: „Das ist ein Lastrami.“ „Einen Lastrami-Hund kennen wir nicht!“ In Stillen muss ik lachen un segg: „Das ist eine Landstraßen-Mischung!“

Mien Süster harr ok een Wellensittich, de mugg uns Hund partou nich lieden. Wenn wi mit de Vögel snacken deen, denn leet he sien Fröt hangen, denn weer he heel beleidigt. Aver eenmaal harr mien Süster de Dör van de Käfig openlaten. De Vögel weer rutflagen un daar hett he hüm dodbeten.

Uns Fiffi kunn Brötchen halen van Koopmann Husmann up Eck, good 50 Meter van`t Huus of. Wenn mien Süster na`d Koopmann gung, denn nehm se een Plastiktuut un twee Klammers mit. Daar keemen de twee Brötchen, de in`t Papiertuut seten, in. Mit twee Klammers dichtmaakt kreeg Fiffi de Tuut in`t Muul. Dat kenn he al. „Nu loop man los!“ He keek sück noch mal üm, of se ok mitkeem. He legg de Tuut immer in`t Eck van de Huusdör of. Aver as dat Mallör so will, daar weer`d anners. Mien Süster harr een oll Fründin drapen. Fiffi kreeg de Tuut  in`t Schnuut. „Nun lauf man los, Frauchen kommt gleich!“ Aver se snackt sück fast. „Oh Gott mien Hund! Ik moot na Huus!“

Se kummt bi`d Huusdör an un de Brötchen sünd weg! Daar liggt nix! Fiffi seet in`t Eck. „Wo hast du die Brötchen gelassen? Wo sind sie?“ Fiffi stund up un leep na de Rabatten hen. Daar keek een Zippel van de Tuut ut Grund rut! Daar harr he de Brötchen vergraven: Sicherheitshalber!

 

Webbstee: www.de-plattsnackers.de

 

Dat harr leper komen könn` (Hilke Lehmann)

Klaas weer`n blieden olen Keerl. Alltieds weer he good tofree – he harr keen Lüst, sik uptoregen. Klaas van Feern ut Grööndiek weer al an `ne 70 Jahr old, un he harr sik noch noit sien Leven dull upregt. Wenn daar wat Lepet passeert was, see he alltieds: „Dat harr ok leper komen könn`.“ So ok vandaag. Glieks nah`t Middageteen pingel dat bi Klaas an`t Huusdör. Hein stünn daarvör. He was heel upgeregt un krei glieks los: „Hest al hört? Amanda ut de Karkstraat is dood. Un so`n jungen Keerl ok, de mit ehr up`n Sofa seten hett! Amandas Mann hett de beid`n vanvörmiddag ut Ieversücht doodschoten.“

Klaas krabte sik an`n Kopp un see: „Dat harr leper komen könn`.“

„Wat?!“, reep Hein un schüttkoppte. „Amanda was so`n leev jung Deern, nu is se dood! Un du meenst, dat harr ok leper komen könn`? Büst du heel un dall dördreiht?“

„Nee, ik bün heel klaar in`t Kopp“, see Klaas. „Man, wenn dat güstern Vörmiddag passeert weer,  denn weer ik nu dood un nich de anner Keerl. Güstern hebb ik bi Amanda up`n Sofa seten.“


Webbstee: www.de-plattsnackers.de

 

De Kindsdöp (Johannes de Vries)

 

In de Adventstied weer d'r in Nörden noch 'n Kindsdöp. Veer Jungs harr mien Brör Hero mit sien Froo all kregen man dat lesde, dat Krontje, weer 'n lüttjed Wicht worden, Heimke sull se heten un dat sull nu in de moje Nörder Kark mit 'n poor Drüpp Water up hör Koppke fastlegt worden.
„Dat dat nu noch nett vör Wiehnachten wäsen mutt“, sää ik to Gerda, mien Froo. „Tscha -, un ok noch bi dat Weer!“ Reep se ut de Spieskamer. „Door sall Hero domaals woll ok neet an docht hemmen, dat wi mit de Kindsdöpt nu so in de Winter kamen“, sää ik smüsternd. „Laat uns man uptied losfohren“, meen Gerda, „well weet, wo dat mit de Sneei buten, up de Landstraat, utsücht.“
Wi wahnden domaals in Oostermaschk, buten up d' Land, un ok de Weg van uns lüttje „Plaats“ na de Straat harr, in disse Vörwintertied, deepe Watergaten. Man ik harr ja eerst neje Reifen drup un so sullen wi dat woll rieten könen, mit uns fiev Johr olle Volkswagen.
„Man för 'n Tass Tee sall ja woll noch Tied wäsen“, sää ik to Gerda, as se de Schuut all ofnähmen wull. De Adventskranz stunn in d' Köken up d' Tafel un so nehm ik mi noch de Tied twee Keersen för de tweede Advent antosteken un Berend un Anne, uns beid' Kinner, seten ok all nüt an d' Disk un weeren scharp up de Neeijohrskoken, de dat bi uns Sönndags (ok all vör Neeijohr) geev. Un as wi denn so gemödelk in uns warme Köken seten, do full uns dat arbarmlik stur, an de Fohrt na Nörden to denken. Nettakkraat kwem d'r noch 'n dunkelblauen Lücht aver d' Diek un 'n dicken Sneeischuur stoov andaal. Man dat nütz' nu ja nix, wi mussen los. Dat wurr nu ok all so langsaam Tied.

„Hest du de Vördör ok ofslaten?“, froog ik Gerda to Sekerheid nochmaal, as ik mit de Kinner all in d' Wagen seet. „Ja“, sää se, „'t is al in d' Rieg.“ Un denn gung dat los. Tweemaal kwem ik haast van d' Weg of un twee- of dreemaal weeren de Gaten so deep, dat ik hören kunn, dat de Wagen sachtjes upsetten dee. Man dat gung doch noch al good un up de Landstraat weer haast keen Sneei up de Fohrbahn to sehn, de Wind harr 't al wegweiht.
In Nörden weer mien Brör mit sien Familie all paraat, ok de Jungs weeren al mit Sönndagskleer utstaffeert un dat Hohr moi natt na de Sied bösselt. In de Kark, weer dat fierlik un moi. Averall de dicke Keersen an un in de Ogen spegelden sük de Lüchten. „'T is doch moi in de Kark, besünners um disse Tied“, sää ik to Gerda un de Kinner, as wi in uns Bank seten, „kiekt maal, al de moje Keersen.“ De Kinner nickkoppden un Gerda sää: „Ja, dat is heel moi,“ man tomaal sprung se up un ik kunn seh'n, dat se heel witt in 't Gesicht wurr. „Hest Du de Keersen utmakt?!“, froog se so luud, dat mi dat all pienelk weer. „Welke Keersen?“, froog ik sacht. „In d' Köken up d' Adventskranz“, sää se. „Ik?“, froog ik, „nää, ik neet!“ „Haal mi de Düvel“, sää Gerda (un dat in d' Kark(!)), "de brannen noch." Mit 'n Satz weer ik ut de Bank un stoov na buten un Gerda kwem, mit de Kinner, achter mi an.
„Wat nu?“, doch ik. „Gau de Nahbers anropen“, reep Gerda. Ik leep fell na dat nahste Telefonhuuske (twee Minüten ehrder of later, door kunn 't up ankamen) un reep gau uns Nahber Meinhard Konken an, man de weer woll nett in d' Stall, of annerswoor. Twee Grosken harr ik ja noch, un so probeerde ik dat ok noch bi uns Nahber Meiners. Ok door dürs dat ewig lang un ik weer blied, as Hanna Meiners sük melden dee, un futt vertellde ik hör van uns Malöör man se sää: „Ik würr di ja gern helpen, man ik ligg mit Fever in d' Bett und Jan is buten, achter d' Huus, bi d' Höhnerhuck an d' Klütern.“ „Och du leeve Tied“, sää ik un denn wuß ik neet mehr wieder. Man do kwem Jan glückelk an d' Apparat, he harr jawoll ok buten dat Telefon bimmeln hört. „Wat 'n Malöör“, sää Jan, as he van uns Upregung hören dee, „man maak di neet to völ Sörgen, ik sall dien Keersen woll hapentlik noch tiedig genoog utkriegen. In dien Huuske sall ik ja woll enerwoors rinkamen, ik hebb ja Warktüg genoog un wenn 't wäsen mutt, ok mit Gewalt dör 't Fenster. Ik hebb d' Stävels un de Jopp ja noch an un gah glieks maal fell raver.“
As de heele Zeremonie in d' Kark vörbi weer, van de wi, för Unrüst, haast nix mitkregen harren, reep ik Jan Meiners nochmaal an. „Völ harr door neet fählt“, sää he, „denn weer dat womögelk scheev gahn. 'N halven Zentimeter noch un een van de Keersen weer to Enn west. Denn weer dat in dien Köken seker bold moi warm worden, so 'n drögen Kranz brannt seker good. Nää, dat is noch al good gahn man in 't Huus to kamen weer heel eenfach, de Achterdör stunn sperrangelwied apen(!) un ik glöv up dat Malöör sallt du woll tominnst een, of twee utgeven mutten.“
„Besten Dank för all dien Hülp in uns Nood, Jan, dat word wiss 'n mojen, fuchtigen Wiehnachtsfier, doorup kannst du di verlaten“, sää ik noch. Nu wurren mi de Ogen doch wat fuchtig un 'n dicken Steen full mi van d' Hart.

 

Webbstee: www.plattdeutsche-geschichten.de

 

 

 

Mehr mooi Vertellsels finnen Ji hier:

 

Webbstee:www.de-plattsnackers.de

 

Webbstee:www.plattdeutsche-geschichten.de

 

 

 

 

 

 


Vertellsels

Kuntakt

Ostfriesland Tourismus GmbH
Ledastraße 10
26789 Leer
04 91 / 91 96 96 60
urlaub‎@‎ostfriesland.de

Typisk Oostfreesland!

Urlaub un Ferien in Oostfreesland - daarto laden viele Angeboden to in. Bekieken Ji dat wunnerbaar Oostfreesland un sien mojen Oorten van dat Binnenland bi an de Waterkant!

wieder

Der Reiseexpertenblog

In de neei Oostfreesland-Blog gifft dat seß Berieken mit Berichten un Utflugtips in Oostfreesland. Sofort maal inkieken!

wieder

Kiek maal in!

Flash ist Pflicht!

Dieken un Strand, Fietzen un Lopen, Tee mit dat Wullkje, Wind un Wellen - Oostfreesland dat is so vööl mehr. Latt Jo van disse mooi Kuntrei betöven un geneet Oostfreesland mit all sien Besünnerheiden. 

TESTPAGE:5960